Recensie #14: "Harry Potter and the Cursed Child"

Gi-ga-gegevens
Titel: Harry Potter and the Cursed Child
Auteur: J.K. Rowling, John Tiffany & Jack Thorne
Uitgever: Little, Brown
Jaar: 2016
ISBN: 9780751565355

Vi-va-verhaallijn
Achttien jaar na het eindigen van “Harry Potter and the Deathly Hallows” ziet het leven van Harry Potter er heel anders uit. Hij loopt tegen de veertig, werkt voor het ministerie, is getrouwd en heeft drie kinderen. Dat opvoeden iets heel anders is dan moordlustige tovenaars bestrijden blijkt wel wanneer Harry’s tweede zoon, Albus Severus Potter, naar Hogwarts gaat. Albus gaat gebukt onder de roem van zijn vader en heeft, net als zijn vader overigens, moeite om de hoge verwachtingen die men van hem heeft waar te maken. Noch Albus noch Harry weet zich raad met de situatie. Maar dan, op een dag, ziet Albus eindelijk zijn kans schoon om zichzelf te bewijzen en te laten zien dat hij méér is dan alleen maar De Zoon Van. Met alle gevolgen van dien.

Pi-pa-positieve punten
Er zitten veel herkenbare zaken in “Harry Potter and the Cursed Child”. Er zijn achttien jaren verstreken en de tieners uit de originele boeken zijn volwassen geworden. Ze zijn niet meer de personages die we ons herinneren, maar ondanks de veranderingen blijven ze wel herkenbaar. Een opmerking hier, een reactie daar; Harry is nog steeds Harry, Hermione is nog steeds Hermione en vooral Ron is gewoon nog steeds helemaal Ron. De nieuwe personages die er bij zijn gekomen vullen de bestaande cast prima aan. De meeste van de nieuwkomers kennen we al uit The Deathly Hallows (James/Albus/Lily Potter, Rose/Hugo Weasley, Scorpius Malfoy), maar daarin waren ze nauwelijks meer dan namen. In “The Cursed Child” worden ze echt personages met positieve en negatieve eigenschappen, die wat mij betreft perfect gekozen zijn en je regelrecht het verhaal in trekken.

Ni-na-negatieve punten
Negatieve punten zijn er niet zo heel veel. Het enige wat ik persoonlijk mis is een gedetailleerde achtergrond van de uiteindelijke ‘slechterik’. Er wordt wat mij betreft iets te vlug overheen gepraat, waardoor ik me afvraag of het achtergrondverhaal wel voor de volle 100% strookt met de tijdlijn van de originele Harry Potter-verhalen. Dit zal ongetwijfeld wel het geval zijn, maar het is zonde dat die verwarring ontstaat. Ook vind ik het ergens jammer dat het nooit helemaal duidelijk wordt op wie/wat de titel van het verhaal slaat. Dit was bij de originele boeken wel het geval.

Mi-ma-mijn mening
In het begin was ik sceptisch over dit boek. Hoe kan het 8e Harry Potter-boek nu geen boek zijn, maar een toneelscript? Hoe kun je in zo’n verschillend format de sfeer van het oorspronkelijke fictieboek levend houden? Ik dacht dat dat onmogelijk was, maar ik geef toe dat ik me vergist heb. De achttien jaar die de boeken en het toneelstuk scheiden zijn een generatiekloof, en de wisseling van medium onderstreept die kloof perfect. “The Cursed Child” is nog steeds een Harry Potter-verhaal dat zich afspeelt in de bekende tovenaarswereld en met de bekende figuren van vroeger, maar zij zijn door de tijd veranderd en dit verhaal – hoewel een vervolg op de originele boeken – moet niet te zwaar verbonden worden aan de oorspronkelijke zeven delen. Het 8e boek over Harry Potter is een verhaal op zichzelf, met zijn eigen vorm en zijn eigen universum.

Sti-sta-sterren