vrijdag 10 februari 2012

Recensie #6 “Het Wonderbaarlijke Voorval”

Gi-ga-gegevens
Titel: Het Wonderbaarlijke Voorval met de Hond in de Nacht
Auteur: Mark Haddon
Uitgever: Contact
Jaar: 2006
ISBN: 9789025426057

Vi-va-verhaallijn
Christopher is 15 en heeft het syndroom van Asperger, een vorm van autisme. Hij weet veel van wiskunde maar weinig van mensen. Hij houdt van lijstjes, patronen en de waarheid. Hij houdt niet van de kleuren geel en bruin en wil niet aangeraakt worden. Christopher is in zijn eentje nog nooit verder geweest dan het winkeltje aan het einde van de straat. Maar wanneer blijkt dat de hond van de overbuurvrouw is vermoord, gaat hij op onderzoek uit.

Pi-pa-positieve punten
De manier waarop Haddon Christopher op papier zet, is bijzonder. Hij zet hem niet neer als een passief personage in de derde persoon, maar als de centrale figuur van het verhaal, als de actieve vertellende ik-persoon. Hierdoor krijg je als lezer de kans om regelrecht in Christopher’s hoofd te kijken, leer je zijn manier van denken goed kennen en ga je je op den duur zelfs afvragen of zijn wereldvisie in zekere zin niet logischer is dan de ‘onze’. Bovendien heeft Haddon, die naast schrijver ook illustrator is, het verhaal voorzien van prachtige tekeningen die woordloos vertellen wat Christopher zelf niet zo goed kan uitleggen.

Ni-na-negatieve punten
Eigenlijk kan ik geen enkel negatief punt ontdekken in dit boek, maar als ik dan toch iets moet noemen: ik kan me voorstellen dat er mensen zijn die de twee slotalinea’s van dit in principe toch baanbrekende boek een beetje te cliché vinden. Ik denk zelf dat Haddon met zijn slotzinnen nog een laatste keer wil wijzen op de (wellicht te beperkte?) sociale positie waarin Christopher en andere autisten vaak worden gedrukt, maar sommige lezers zouden er eventueel ook een soft feel good-einde in kunnen zien.

Mi-ma-mijn oordeel
Dit is zonder enige twijfel een van de beste boeken die ik in lange tijd gelezen heb. Ik zou het dan ook aan iedereen willen raden, deze roman moet je absoluut ooit eens gelezen hebben! Het opent je de ogen voor de beslommeringen van een sociale groep die niet vaak in de spotlight staat, o.a. omdat ze niet altijd even makkelijk voor zichzelf kunnen opkomen. Het verhaal confronteert je op een speelse en soms zelfs grappige manier met je eigen vooroordelen, een ervaring die soms wellicht wat pijnlijk is maar waar nog nooit iemand slechter van is geworden.

Si-sa-surf ook eens naar

Sti-sta-sterren

Geen opmerkingen:

Een reactie posten