Afgelopen week werd het Europees kampioenschap kunstschaatsen verreden in het Zwitserse Bern. Eigenlijk had ik vanwege de grote spoed waarmee ik mijn bachelor-werkstuk moet schrijven helemaal geen tijd om naar dit evenement te kijken, maar toch heb ik zo goed en zo kwaad als het ging de hoogtepunten proberen mee te pikken. Nu het EK gisteravond officieel is afgesloten met een gala ter ere van de nieuwe kampioenen, leek het mij leuk om een blogje aan dit sportevenement te wijden. Maar ja, wat moet dan het hoofdonderwerp worden van die tekst? De prachtige korte kür van Kiira Korpi? De herrijzenis van Brian Joubert, die zijn verprutste korte dans goedmaakte met een briljante lange kür? Of toch maar het sprookje van Sarah Meier, die in haar allerlaatste professionele wedstrijd, nota bene in haar eigen land, haar eerste Europese titel binnensleepte?
Uiteindelijk is het geen van deze hoogtepunten geworden. Na lang wikken en wegen heb ik besloten wat woorden vuil te maken aan de bizarre korte kür van Javier Fernandez. Javier, of Javi, is een 19-jarige Spanjaard die flink aan de weg timmert in kunstschaatsland. Zo werd hij al vier keer landskampioen en eindigt hij op internationale wedstrijden steeds vaker in de top tien. Hij kan dus echt wel wat. Toch maakte hij in de aanloop naar het EK een kapitale blunder: hij schatte de houdbaarheid van zijn wedstrijdschaatsen verkeerd in en moest vervolgens vlak voor de start van de Europese Kampioenschappen concluderen dat deze ‘op’ waren. Versleten. Brandhout. Maar ja, toen was het al te laat: er was geen voldoende tijd meer om nieuwe schaatsen in te rijden en Javi had daarom geen andere keus dan het EK te rijden op zijn oude, krakkemikkige wedstrijdijzers.
Dat is een oeps-momentje, zullen we maar zeggen.
Ondanks dit slechte nieuws, liet Javi zich echter niet uit het veld slaan. Integendeel, hij heeft direct drastische maatregelen genomen om ervoor te zorgen dat zijn schaatsen het intensieve toernooi zouden overleven! Hij is per direct naar de lokale Gamma (ook Spanjaarden kunnen nu eenmaal niet zonder) gegaan om daar een enorme rol… *tromgeroffel*… komt ‘ie… PLAKBAND te kopen.
Toen ik hoorde dat Javi zijn schaatsen bij elkaar probeerde te houden met tape, was ik op z’n zachtst gezegd sceptisch. Plakband. Hoe wanhopig moet je zijn om je te beroepen op een flinterdun laagje plakkend plastic?! Zoiets werkt toch nooit?! Maar… gek genoeg werkte het wel. Althans, het grootste gedeelte van de tijd. Javi overleefde met zijn aan elkaar getapete ijzers de trainingen en de warming-ups, maar moest vlak voor het einde van zijn eerste dans, de korte kür, concluderen dat zijn briljante noodoplossing het had laten afweten. Het plakband was geknapt. Hierdoor veranderde Javi van een gracieuze kunstschaatser in een ongeleid projectiel dat wieberewapskie over het ijs vloog. Voor het oog van de wereld kwam hij daardoor ook nog eens twee keer op vrij onbenullige wijze ten val.
Dat zijn oeps-momentjes nummer twee en drie, wat mij betreft.
Gelukkig is het na deze gênante korte kür nog wel goed gekomen onze plakband-held. Tijdens zijn lange dans heeft Javi zo ontzettend veel tape om zijn schaatsen gedraaid dat het onmogelijk nog kon breken en is hij alsnog naar een mooie 9e plaats gedanst. Mocht je desondanks toch nog medelijden met hem hebben, denk dan maar zo: Javi heeft in ieder geval minder pech gehad dan Joshua Farris, die afgelopen week meedeed aan de Amerikaanse Nationale Kampioenschappen kunstschaatsen. Farris brak tijdens zijn korte kür spontaan zijn enkel en moest onmiddellijk naar het ziekenhuis om de boel te laten spalken. Of daar ook plakband bij gebruikt is, is trouwens niet bekend gemaakt.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten