Ali SanSan en de Veertig Schapen

Ik heb jarenlang naast een maïsveld gewoond, maar een tijdje terug besloot de gemeente om dit stuk landbouwgrond om te gaan toveren tot een nieuwbouwwijk. Het contract met de maïs-boer die de grond huurde werd daarom stop gezet en de akker kwam braak te liggen, zodat de gemeente kon beginnen met de doorontwikkeling van haar bouwplannen. Helaas duurde het echter allemaal wat langer dan gepland en dus werd besloten om de braakliggende grond in te zaaien met graszaden. Het was de enige manier om te voorkomen dat de directe omwonenden van het voormalige maïsveld op winderige dagen het slachtoffer zouden worden van een verschrikkelijke zandstorm.

Zo gezegd, zo gedaan. De zaadjes werd in de grond gestopt en met dank aan een berg kunstmest schoten de grassprieten al binnen enkele weken in een enorm tempo uit de grond omhoog. Aanvankelijk was men bij de gemeente erg blij: de akker was begroeid met gras, de grond werd op haar plaats gehouden, het gevaar op zandstormen was geweken. Het gevoel van triomf sloeg echter al snel om in onrust. Het gras groeide niet zomaar hard, het groeide onophoudelijk hard! Binnen de kortste keren was de grasakker veranderd in een soort mini-oerwoud waar zelfs een grote, machinale grasmaaier geen orde meer op zaken kon stellen. Door de ongelijke grond bleven alle tractor-achtige maaiers namelijk om de paar meter steken.

In een laatste poging om de controle over de ingezaaide akker alsnog terug te krijgen, heeft de burgemeester nu daarom gekozen voor een meer traditionele manier van begroeiing kortwieken. Onlangs kwamen twee lokale veehouders op verzoek van de gemeente een noodhek om het oerwoud plaatsen en inmiddels zijn wij alweer enkele dagen de trotse buren van een stuk of veertig schapen. Begrijp me niet verkeerd, ik heb niks tegen die beestjes. Ik moet alleen wel toegeven dat het even wennen is aan die wollige viervoeters. Zo was ik er afgelopen dinsdag bijvoorbeeld volledig van overtuigd dat mijn radio kapot was, omdat hij constant rare brommende geluiden maakte. Pas na enkele minuten van grondig onderzoek realiseerde ik mij dat het gebrom niet werd veroorzaakt door de radio, maar door een schaap dat buiten stond te blaten. Oeps. Een beetje pijnlijk voor mijn ego, maar gelukkig nog altijd beter dan een nieuwe radio kopen!

Hoe het ook zij, ondanks dit soort opstartproblemen verdienen alle nieuwe buren een kans. Zelfs als ze niet rechtop kunnen lopen en werken voor de regionale wolfabriek. Daarom wil ik bij deze graag het onderstaande liedje ten gehore brengen. Het is een Engelstalige ode aan schapen in het algemeen en één schaap in het bijzonder. Zelf vind ik het best een leuk, vrolijk nummer. Ik hoop alleen wel dat mijn buren zich iets beter gaan gedragen dan de schapen in de bijbehorende videoclip…